ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ
ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ-->

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013



ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ –
Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ.

Χριστίνα Καούρη
Υπεύθυνη Σχολών Γονέων Ν. Αχαΐας
Υποψήφια Διδ/ρ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Πατρών

H σύγχρονη οικογένεια αδυνατεί να ανταποκριθεί στον ρόλο της ως σταθερό στήριγμα, συμβάλλει στη δημιουργία συναισθημάτων ματαιότητας στα παιδιά, με αποτέλεσμα τη δυσκολία ένταξης τους στο σχολικό περιβάλλον και αποδοχής των κανόνων του (Θωμοπούλου, 2008). Σημαντικοί παράγοντες πρόκλησης βίαιης συμπεριφοράς των παιδιών συχνά είναι η ατελής οικογενειακή δομή, οι χαλαροί δεσμοί, η έλλειψη γονεϊκού ελέγχου, η έλλειψη σεβασμού, φροντίδας και στοργής, η ενδοοικογενειακή βία και η εγκληματικότητα των ίδιων των γονέων (Νόβα, 2001; Κατσιγαράκη, 2004). Πολλά οργισμένα παιδιά προέρχονται από οικογένειες που αποτυγχάνουν να τους δώσουν την απαραίτητη προσοχή, φροντίδα και αναγνώριση (Olweus, 1993).
Μεγάλος αριθμός μελετών (Αγάθωνος-Γεωργοπούλου, 2004) επιβεβαιώνει πως η θυματοποίηση κατά την παιδική ηλικία (κακοποίηση/παραμέληση γονέα) είναι προδιαθεσικός παράγοντας για τη μετέπειτα εκδήλωση παραβατικής (55%) ή ακόμα και εγκληματικής συμπεριφοράς (96%) από παιδιά και εφήβους κάτω των 18 χρόνων.
Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη παραβατική συμπεριφορά μαθητών και των παραγόντων που οδηγούν στη θυματοποίησή τους.  Στη μελέτη συμμετείχαν 200 μαθητές γυμνασίων του νομού Αχαΐας. Οι μαθητές συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο τύπου Likert που αφορούσε στις απόψεις τους για το ρόλο τους σε περιστατικά εκφοβισμού, στις οικογενειακές και σχολικές τους εμπειρίες.
Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε πως τα αγόρια αυτοπροσδιορίζονταν ως θύτες περισσότερο από ότι τα κορίτσια. Επίσης, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μαθητές συμπεριφέρονταν περισσότερο βίαια από ότι οι μικρότεροι σε ηλικία συμμαθητές τους.  Οι παλινδρομικές αναλύσεις για το θύτη ανέδειξαν τρεις παράγοντες («Αυτεπάρκεια», «Οικογενειακές Διενέξεις» και «Απουσία Σχολικού Ενδιαφέροντος») που ερμήνευαν ένα σημαντικό κομμάτι της βίαιης συμπεριφοράς των μαθητών. Οι αντίστοιχες αναλύσεις για το θύμα ανέδειξαν τους παράγοντες «Οικογενειακές Διενέξεις» και «Αγχωτικές Συμπεριφορές».
Όπως προκύπτει οι μαθητές - θύτες επιλέγουν ορθολογιστικά να είναι βίαιοι, βιώνουν συγκρούσεις σε ένα δυσλειτουργικό οικογενειακό πλαίσιο, χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα μαθήματα και ενώ νιώθουν ότι απειλούνται στο σπίτι, υιοθετούν το ρόλο του δυνατού στο σχολείο (Smith et al., 2004. Αγάθωνος, 2004). Οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις εμποδίζουν την ωρίμανση του παιδιού, και το αποτρέπουν να εσωτερικεύσει κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους συμπεριφοράς, με αποτέλεσμα να οδηγείται σε έντονη επιθετική συμπεριφορά (Ζαφειριάδης, 2002).
Επίσης είναι σημαντική η σχέση μεταξύ ενδοοικογενειακών προβλημάτων και θυματοποίησης των μαθητών στο σχολείο.  Αξίζει να σημειωθεί πως η  υπερπροστασία των γονέων παρεμποδίζει φυσικές συμπεριφορές των παιδιών όπως το παιχνίδι, την εξερεύνηση και την ανάληψη ρίσκων. Αυτός ο τύπος γονεϊκού ελέγχου ενισχύει την αρνητική εικόνα του παιδιού, καθώς αισθάνεται ανεπαρκές και αδύναμο, ενώ βιώνει αγωνία και άγχος σε επερχόμενες συγκρούσεις με τους συμμαθητές του (Perry et al., 2001).
Συνεπώς, η ενίσχυση του οικογενειακού κλίματος και της συνεργασίας με το σχολείο συμβάλλουν στην καλύτερη και ομαλότερη ένταξή των μαθητών στο σχολικό περιβάλλον.
Οι γονείς πρέπει να εμπλακούν ενεργά στη σχολική ζωή των παιδιών τους, συμμετέχοντας σε συναντήσεις με το δάσκαλο και σε ομάδες συμβουλευτικής που συντονίζονται από τις Σχολές Γονέων στο χώρο του σχολείου. Στα διάφορα προγράμματα των Σχολών θα τους δοθεί η ευκαιρία να συζητήσουν με ειδικούς ψυχολόγους, θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης της επιθετικότητας με στόχο την εξασφάλιση της ασφάλειας των παιδιών τους.
Σκοπός του έργου των Σχολών Γονέων είναι η στήριξη των γονέων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν με επιτυχία στο σύνθετο και δύσκολο ρόλο τους όπως αυτός διαμορφώνεται στις σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Συγκεκριμένοι στόχοι των Σχολών είναι: α) η βελτίωση της επικοινωνίας στην οικογένεια, β) η ανάπτυξη δεξιοτήτων και στρατηγικών επίλυσης συγκρούσεων για την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση δύσκολων συμπεριφορών των παιδιών τους, όπως επίσης και γ) η ενθάρρυνση της συμμετοχής των γονέων στις σχολικές δραστηριότητες και η υποστήριξη της συνεργασίας τους με τους εκπαιδευτικούς.

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Ενδοσχολική βία - 32ο Δημοτικό σχολείο Πατρών




Η ταινία μικρού μήκους ¨το αηδόνι¨ που παρουσιάστηκε στη σημερινή μας παιδαγωγική συνάντηση δημιουργήθηκε
από τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του 32ου Δημοτικού σχολειου κατά την σχολική
περίοδο 2011-2012.

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Πρόσκληση σε παιδαγωγική συνάντηση


"Η ζωή μια ρόδα... "



Το 55o δημ. σχολείο  συμμετέχει και φέτος στον 3ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης... μια ευκαιρία» , 2012-13 που συνδιοργανώνουν η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών,  η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση,  το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης. (Υπεύθυνος εκπαιδευτικός Μπακαστάθης Θανάσης).

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

Χρήσιμοι σύνδεσμοι για τη σχολική Βία (NEO)

Για την ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο ο σχολικός μας σύμβουλος Παναγιώτης Καραγιάννης  μας έστειλε μερικούς χρήσιμους συνδέσμους: Στον ειδικό ιστοχώρο: www.antibullyingnetwork.gr, που έχει δημιουργήσει το Δίκτυο κατά της Βίας στο Σχολείο, προβάλλεται σχετικό ενημερωτικό και εκπαιδευτικό υλικό, βιβλιογραφία και προτεινόμενες ταινίες. Επίσης, παρουσιάζονται φορείς, δράσεις και καλές πρακτικές από διάφορα σχολεία και περιοχές της χώρας, βίντεο, συνδέσεις και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο, που μπορούν να αξιοποιηθούν από εκπαιδευτικούς, γονείς και τους μαθητές.
http://pappanna.wordpress.com/2012/03/02/e%CE%BA%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-b%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7/#more-1039

  • Ο Συνήγορος του Πολίτη ->http://www.0-18.gr/gia-megaloys/bia-sto-scholeio
  • «Οι λέξεις πονάνε»: Βίντεο για την κοινωνική απομόνωση ως μέσο σχολικού εκφοβισμού. Διαθέσιμο στο: http://vimeo.com/36005174
  • «Το τίμημα της σιωπής»: Βίντεο για τον σχολικό εκφοβισμό και τον ρόλο των παρατηρητών. Διαθέσιμο στο: http://vimeo.com/36005403


Γενικά Βίντεο για τον σχολικό εκφοβισμό:
Η υποστήριξη των συμμαθητών μπορεί να βοηθήσει με ουσιαστικό τρόπο στην αντιμετώπιση του εκφοβισμού

Ο σχολικός εκφοβισμός προκαλεί ψυχικό πόνο, ο οποίος δεν είναι πάντα αντιμετωπίσιμος

Λεκτικός εκφοβισμός: όταν οι λέξεις προκαλούν πόνο
http://www.youtube.com/watch?v=swQax_Aklbc&feature=related  (με  ελληνικούς υπότιτλους) 

Ο λεκτικός και ηλεκτρονικός εκφοβισμός έχουν τη δύναμη να “τραυματίσουν” ψυχικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγούν ακόμα και σε απόπειρες αυτοκτονίας.

Οι επιπτώσεις του εκφοβισμού και ο ρόλος των παρατηρητών. Πως μπορεί να σπάσει ο κύκλος της βίας

Ηλεκτρονικός εκφοβισμός μέσω διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης

Ηλεκτρονικός εκφοβισμός: η πιο σύγχρονη μορφή σχολικού εκφοβισμού      http://www.youtube.com/watch?v=kKoUegW5cPE&feature=related

“Stop Bullying”: Ενημερωτικό video για τη δράση του Ομίλου Καινοτόμων Δράσεων του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης σχετικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της σχολικής βίας (Bullying).

«Μικρός και άγνωστος»:Ποίημα μαθήτριας για τον σχολικό εκφοβισμό δραματοποιημένο από μαθητής γυμνασίου και λυκείου του Λεόντειου Λυκείου Νέας Σμύρνης.

“AntiBullying Motivation”: Βίντεο Ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης μαθητών για τον σχολικό εκφοβισμός από μαθητές του Λεόντειου Λυκείου Ν. Σμύρνης.

«Η βία μέσα μου»:Μέσα από το video και τις διάφορες σκηνές του προβάλλεται η ψυχολογία του παιδιού θύτη και γίνεται ενημέρωση για τις πιο συχνές μορφές βίας που μπορεί κανείς να συναντήσει όχι μόνο σε ένα σχολείο αλλά και σε οποιοδήποτε μέρος συχνάζουν νέοι κι έφηβοι. Το video αυτό είναι μια συνεργασία του Ομίλου Καινοτόμων Δράσεων με την Ακαδημία Γυμναστικής και Χορού του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης.
http://www.youtube.com/watch?v=IwGPe0pWxts

«Για να μην χαθούν τα χρώματα»: Βίντεο για την ευαισθητοποίηση των μαθητών γύρω από το θέμα του σχολικού εκφοβισμού.

«Όλοι μαζί δημιουργούμε»:Ένα βίντεο με κεντρικό θέμα την συνυπευθυνότητα και τη δημιουργία ως απαραίτητες προϋποθέσεις για μια πιο δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία.

ΒΙΒΛΙΑ  ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ
Α/Α
ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
1.
ΜΙΛΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ
ΕΛΕΝΗ ΔΙΚΑΙΟΥ
ΒΑΓΓΕΛΛΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΖΕΜΗ ΤΑΣΑΚΟΥ
Ε.Ψ.ΥΠ.Ε


2.
DELETE ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

ΒΑΓΓΕΛΛΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ε.Ψ.ΥΠ.Ε

3.
ΜΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
ΤΑSSIES
Ε.Ψ.ΥΠ.Ε


4.
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
ΓΙΩΤΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
SUSAETA
5.
ΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΓΟΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ «ΕΓΩ»
ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ
ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ


6.
Ο ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ

ΜΕΡΚΟΥΡΙΟΣ ΑΥΤΖΗΣ
ΨΥΧΟΓΙΟΣ


7.
Ο ΝΤΑΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΡΟΥΣΑΚΗ
ΨΥΧΟΓΙΟΣ

8.
ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΗ ΒΙΑ
ΒΙΡΤΖΙΝΙ ΛΟΥ
ΑΓΚΥΡΑ
9.
ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟ ΜΑΤΙ
MICHLE ELLIOT
ΑΦΟΙ ΒΛΑΣΣΗ

10.


ΚΟΣΜΟΔΡΟΜΙΟ

ΕΛΕΝΗ ΚΑΤΣΑΜΑ
ΠΑΤΑΚΗΣ
11.




« Συνεργασία, όχι βία »

Έγινε σήμερα το απόγευμα με ιδιαίτερη επιτυχία η παιδαγωγική συνάντηση με θέμα την ενδοσχολική βία. (Μερικές φωτογραφίες από την εκδήλωση).

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Διακρίσεις μαθητών


Σήμερα στην πρωινή προσευχή αποδόθηκαν τιμές στη μαθήτρια του  Δ΄2  του σχολείου μας Αλεξάνδρα  Νικολοπούλου για τις επιτυχίες της στη συγχρονισμένη κολύμβηση.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΡΙΑΣ
ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ
Στις 15 Μαΐου του 2009 ξεκίνησε την συγχρονισμένη κολύμβηση. Συμμετείχε  πρώτη φορά στην καλοκαιρινή επίδειξη που έγινε τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Έπειτα συμμετείχε στις επιδείξεις του Δεκεμβρίου τη μέρα των αγώνων και πάλι στις επόμενες επιδείξεις τον Ιούνιο και το Δεκέμβρη του 2010 και στις αντίστοιχες του 2011 και 2012.
ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ
Στις 23 Ιανουαρίου 2011 συμμετείχε  σε ημερίδα Συγχρονισμένης Κολύμβησης στη Γλυφάδα. Πήρε το 1ο και το 2ο αστεράκι  .Στο 1ο βγήκε 7η στα 29 κορίτσια και στο δεύτερο βγήκε 9η  στα 20 κορίτσια. Στις 4 Ιουνίου 2011 πάλι στη Γλυφάδα πήρε το 3ο αστεράκι . Στις 4 Μαρτίου 2012 στο κολυμβητήριο του Κερατσινίου πήρε το 4ο αστεράκι. Πήρε την  5η  θέση ανάμεσα σε 34 κορίτσια.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
Στις  26-27 Ιανουαρίου 2013 συμμετοχή στους χειμερινούς αγώνες κορασίδων Β΄(ντουέτο) στο κολυμβητήριο του Χαλανδρίου. Πήρε τη 17η θέση και στις ατομικές φιγούρες βγήκε 76η στις 119 κοπέλες.


Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

« Συνεργασία, όχι βία »


       Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της βίας στο Σχολείο,     στις 6 Μαρτίου, ο Σύλλογος Διδασκόντων  σε συνεργασία με το  Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου μας διοργανώνουν       δύο παιδαγωγικές συναντήσεις την Τετάρτη 27/2 και τη Δευτέρα 4/3   στις 6.00 μ.μ.
        Στην  πρώτη συνάντηση ομιλητές θα είναι οι:
  _    Σχωρτσανίτης  Βασίλης, Δάσκαλος στο 44ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών με θέμα :
        «Απόψεις των Δασκάλων για το σχολικό εκφοβισμό»
  _     Αλατσατιανός Κυριάκος, Δάσκαλος στο 45ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών με θέμα :
         «Έρευνα πεδίου με θέμα την ενδοσχολική βία»
  _    Σκούντζου Μαρία , Ψυχολόγος-ΓΣ Ψυχοθεραπεύτρια, εξειδικευμένη σε θέματα μαθησιακών δυσκολιών-δυσλεξίας, με θέμα:
        «Η Βία στο Σχολείο: Πρακτικές οδηγίες για την αντιμετώπιση και εξάλειψη του σχολικού εκφοβισμού»
       Στη δεύτερη συνάντηση ομιλητές  θα είναι οι:                                   
  _   Καραγιάννης Παναγιώτης, Σχολικός Σύμβουλος 6ης Περιφέρειας Α/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Αχαΐας με θέμα:
       «Η αυτοεκτίμηση του/της μαθητή/τριας ως γέφυρα επικοινωνίας Σχολείου-Οικογένειας»
   _ Σταύρου Θωμαΐς, Κοινωνική Λειτουργός του Κέντρου Πρόληψης Αχαΐας με θέμα:
       «Πρακτικοί τρόποι για να ενισχύσουμε την υπευθυνότητα στα παιδιά μας»

       Συνεργασία-Οργάνωση :Σωτηροπούλου  Ασπρούλα -Αλατσατιανός  Κυριάκος, Δάσκαλοι στο 45ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών.

Ο Φάρος



Ο κύκλος της ζωής μέσα από μια μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων. Την ταινία αυτή την αφιέρωσε ο σκηνοθέτης στους γονείς του  & μεις στους γονείς όλου του κόσμου. Η ιστορία αναφέρεται στους γονείς και πως στηρίζουν τα παιδιά τους ώστε να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Δεν έχουν σημασία τόσο τα γεγονότα,  οι γονείς θα είναι πάντα σε αναμονή για τα παιδιά τους,  θα είναι πάντα εκεί όπως ακριβώς το φως του φάρου για τα καράβια. Η ταινία έχει συμμετέχει σε πάνω από 50 διεθνή φεστιβάλ κι έχει κερδίσει 27 διεθνή βραβεία  .  Σκηνοθεσία: Po Chou Τσι (Ταιβάν)
Συνθέτης: Chien Yu Huang
Παραγωγός: Dow Ning Yang
Έτος: 2010
Διάρκεια: 7 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Πόσο προστατευτικοί πρέπει να είμαστε με τα παιδιά;


Ποιοι γονείς χαρακτηρίζονται υπερπροστατευτικοί;
Υπερπροστατευτικοί είναι οι γονείς που έχουν την τάση να προσφέρουν υπερβολική προστασία στο παιδί: αυτοί που ανησυχούν υπέρμετρα για την υγεία του, θέτουν συνεχώς υπό παρατήρηση τη συμπεριφορά του, σκέφτονται και αποφασίζουν για λογαριασμό του, αποθαρρύνουν, με δυο λόγια, την ανάληψη πρωτοβουλιών από το ίδιο.

      Γιατί είναι αρνητική η υπερπροστατευτική συμπεριφορά του γονέα;
Η συμπεριφορά του υπερπροστατευτικού γονέα έχει άλλοτε κυριαρχικό και άλλοτε υποτακτικό χαρακτήρα : Από τη μια, εμποδίζει το παιδί να αποφασίσει και να ενεργήσει αυτόνομα, υποτάσσοντας το παιδί στις δικές του προσδοκίες και, από την άλλη, ως αντάλλαγμα, επιδεικνύει υπερβολική ανεκτικότητα σε κάθε ιδιοτροπία του παιδιού, εκπληρώνοντάς του κάθε επιθυμία.
Ένας τέτοιος συνδυασμός καταπίεσης και υποχωρητικότητας οδηγεί το παιδί στην έκφραση ενός συναισθήματος φόβου και αβεβαιότητας προς κάθε καινούρια εμπειρία, γεγονός που αναστέλλει τη φυσική του τάση για εξερεύνηση του κόσμου που το περιβάλλει και, επομένως, την ομαλή πορεία του προς την ωρίμανση.
      
Πώς μπορεί να επηρεάσει μια τέτοια συμπεριφορά το παιδί;
Ως επί το πλείστον, οι υπερπροστατευτικοί γονείς δημιουργούν υπερεξαρτημένα παιδιά, τα οποία εκδηλώνουν συνήθως τυπικές αντιδράσεις, όπως:
Ø  Αναζητούν τη βοήθεια των «μεγάλων» για την εκτέλεση οποιουδήποτε έργου, ανεξάρτητα από το βαθμό δυσκολίας που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη προσπάθεια, ακόμη δηλαδή και όταν αυτό που του ζητείται εμπίπτει στα όρια των δικών του δυνατοτήτων.
Ø  Επιδιώκουν τη σωματική επαφή ή εγγύτητα με τους «μεγάλους», θέλουν δηλαδή να βρίσκονται διαρκώς κοντά τους, συχνά δε, να κάθονται στην αγκαλιά τους. Προφασίζονται διάφορες δικαιολογίες για να μείνουν μαζί τους και δημιουργούν ένταση όταν πρέπει να πάνε στο σχολείο ή όταν πρέπει, για κάποιο λόγο, να αποχωριστούν τους γονείς τους.
Ø  Επιζητούν την επιδοκιμασία και επιβεβαίωση από τους άλλους, εφόσον σε προσωπικό επίπεδο νιώθουν ανασφαλή. Θέλουν και διεκδικούν επίμονα την προσοχή των ενηλίκων στραμμένη αποκλειστικά επάνω τους, όποτε μιλούν, παίζουν ή ασχολούνται με κάτι. 
Βέβαια, προκειμένου να χαρακτηρίσουμε τις παραπάνω συμπεριφορές ως φυσιολογικές ή προβληματικές, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την ηλικία στην οποία βρίσκεται το παιδί που τις εκδηλώνει. Η ανεξαρτητοποίηση του παιδιού προϋποθέτει ότι έχει προηγηθεί η δημιουργία ενός ισχυρού συναισθηματικού δεσμού με τη μητέρα και έχει διέλθει η φάση προσκόλλησης του παιδιού σε αυτή.

     Από ποια ηλικία είναι ανησυχητικές συμπεριφορές εξάρτησης του παιδιού;
Η εκδήλωση των παραπάνω συμπεριφορών θεωρείται -και είναι- απολύτως φυσιολογική από τον 7ο μήνα της ζωής του παιδιού. Τότε το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει μια ισχυρή συναισθηματική σχέση με τη μητέρα, η οποία κορυφώνεται γύρω στον 18ο μήνα, οπότε και σταδιακά υποχωρεί.
Στην ηλικία των 3 ετών, τα περισσότερα παιδιά μπορούν (και πρέπει να μπορούν) να αποχωριστούν τη μητέρα τους για μικρό χρονικό διάστημα, χωρίς να εκδηλώσουν κάποια ιδιαίτερη ανησυχία.
Ενώ δηλαδή η εξάρτηση από τη μητέρα κρίνεται απαραίτητη κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, θα πρέπει να μας προβληματίζει όταν εξακολουθεί να εκφράζεται με ακραία μορφή σε μεγαλύτερες ηλικίες, καθώς είναι δυνατό να εμποδίσει την ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και να προκαλέσει ποικίλα δευτερογενή προβλήματα (όπως, για παράδειγμα, σχολική φοβία).

Πού πρέπει να αναζητήσει κανείς βοήθεια, γα να βοηθήσει το παιδί να ανεξαρτητοποιηθεί; 
Εφόσον ο γονιός αρχίσει να προβληματίζεται για τις αντιδράσεις του παιδιού, καλό θα ήταν να ζητήσει τη συμβουλευτική υποστήριξη κάποιου ψυχολόγου, με του οποίου τη βοήθεια θα μπορέσει να τροποποιήσει αρχικά τη δική του συμπεριφορά, ώστε στη συνέχεια να μπορέσει να ενισχύσει και το ίδιο το παιδί να αυτονομηθεί.

Πηγή: Κέντρο Λόγου ΕΥ ΛΕΓΕΙΝ